شعار ایمنی حوادث ناگوار در نتیجه یک بی احتیاطی

نام محصول علائم ایمنی : شعار ایمنی  اکثر حوادث  ناگوار در نتیجه یک
 بی احتیاطی کوچک ایجاد شده است

کد کالا علائم ایمنی :  3039

 name product : safety sign 

*   ساخت تابلوها و برچسب های ایمنی مطابق با درخواست مشتری(سایز سفارشی)امکان پذیر است.

*  اضافه شدن لوگو یا نام شرکت در تابلوها و برچسب های ایمنی بصورت رایگان امکان پذیر می باشد.

*  در صورت تمایل قبل از چاپ برچسب ها و تابلوها طرح ها بصورت پیش نمایش جهت تاییدو تصحیح ارسال می شود.

* برای انتخاب بهتر تابلوهای مورد نظر و رفع سوالات خود می توانید با همکاران ما بصورت 24 ساعته مشاوره رایگان دریافت کنید.

مطالب مرتبط :

(هدف و آرزوی مجموعه ایمن ساین روزی ایمن و بدون حادثه برای شماست.)

ایمنی و احتیاط

ایمنی و احتیاط

شاید گفته شود: این همه اصول و فروع ایمنی در امور حفاظت و بهداشت جسمی، روانی، محیط زیست عمومی، محیط شهر، محیط خانواده، محیط کار و… در این کتاب بیان گردید مگر همگی تحت عنوان احتیاط قرار نمی گیرند و برای احتیاط و از مقولات احتیاط نیستند؟ می گویم: ممکن است در ضمن بحث به مقولاتی از احتیاط در فصل ها و بخش ها اشاره و توجه شده باشد و شده است امّا هیچکدام از عنوان هائی که در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته اند مقوله احتیاطی نیستند. بل همه آنها از لوازم ضروری یک زندگی معمولی انسانی هستند و رعایت آنها لازمه روزمرّه است. و احتیاط در موارد خاص از زندگی لزوم می یابد.

احتمال خطر دو نوع است:

1- خطر بالقوه: در این طبیعت و اجتماع، همه چیز بالقوّه خطرناک است. آن چه از اصول و فروع ایمنی تا اینجا عنوان شده همگی به این نوع از خطر مربوط هستندکه هرکدام از آنها جزئی از اجزای تشکیل دهنده یک زندگی عاقلانه می باشند و تخلف از آنها بر خلاف خردورزی است.

2- خطر بالفعل: این نیز دو قسم است: خطر بالفعل قطعی و یقینی که غیر از پرهیز راهی ندارد. و خطر بالفعل محتمل، که احتیاط را ایجاب می کند.

و با بیان دیگر: شناخت ما از اشیاء در هر شرایط، یکی از سه صورت را دارد:

1- فاقد خطر بالفعل است مطمئناً: در این صورت رعایت اصول و فروع ایمنی لازم است تا خودمان ایجاد حادثه نکنیم.

2- دارای خطر بالفعل است مطمئناً: این صورت الزاماً و لزوماً پرهیز و خودداری از کار را ایجاب می کند.

3- مشکوک، محتمل، شبهه: در این صورت است که «احتیاط» وظیفه انسان می شود. احتیاط و کوشش در تحقیق تا ماهیت شک و شبهه به یکی از دو اطمینان بالا تبدیل شود و مطابقش عمل شود.

قال الصادق- علیه السلام-: وَ خُذْ بِالاحْتِيَاطِ فِي‏ جَمِيعِ‏ أُمُورِكَ‏ مَا تَجِدُ إِلَيْهِ‏ سَبِيلًا:[1] امام صادق- علیه السلام- فرمود: و احتیاط کن در همه اموری که راه (روشنی) برای آن نداری.

و نیز در کلام دیگر که درباره احکام دین سخن می گوید همه امور (اعم از احکام و موضوعات) را به سه دسته تقسیم می کند «إِنَّمَا الْأُمُورُ ثَلَاثَةٌ أَمْرٌ بَيِّنٌ‏ رُشْدُهُ‏ فَيُتَّبَعُ‏ وَ أَمْرٌ بَيِّنٌ غَيُّهُ فَيُجْتَنَبُ وَ أَمْرٌ مُشْكِلٌ يُرَدُّ عِلْمُهُ إِلَى اللَّهِ (وَ إِلَى رَسُولِهِ)»:[2] امور سه دسته اند: آن چه صحت و درستی آن روشن و آشکار است پس اقدام می شود. و آن چه عیب و اشکال و خطر آن آشکار و مسلم است پس از آن اجتناب شود. و آن چه با شک و اشکال همراه است پس آن به خدا و پیامبر خدا واگذار می شود.

تحقیق: فقهای ما به ویژه در علم «اصول فقه» گفته اند درباره مشکوکات تا جائی که توان داریم تحقیق و تفحص می کنیم تا شاید به یکی از دو طرف قضیه یقین حاصل کنیم. و آنگاه درباره اینکه اگر پس از تحقیق به جائی نرسیدیم و مطلب همچنان مشکوک و مشتبه ماند، چه باید کرد نظریه های متفاوت داده اند و «حکم» های متفاوت را تعیین کرده اند. امّا در «موضوعات» یعنی در ارتباط با خود اشیاء از نظر دنیوی و خطر دنیوی اجماعاً به احتیاط فتوی داده اند.

عن ابی جعفر- علیه السلام- قَالَ: الْوُقُوفُ‏ عِنْدَ الشُّبْهَةِ خَيْرٌ مِنَ‏ الِاقْتِحَامِ‏ فِي‏ الْهَلَكَة:[3] امام باقر- علیه السلام- فرمود: باز ایستادن در موارد شبهه بهتر از خود را به هلاکت انداختن است.

عن ابی عبدالله- علیه السلام-: … وَ مَنْ‏ هَجَمَ‏ عَلَى‏ أَمْرٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ‏ جَدَعَ‏ أَنْفَ‏ نَفْسِهِ‏:[4] امام صادق- علیه السلام- فرمود:… و هر کس در کاری (یا در چیزی) بدون آگاهی و علم اقدام کند بینی خویش را به خاک مالیده است.

عن النّبی- صلی الله علیه و آله-: … فَإِنَّ الْوُقُوفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ خَيْرٌ مِنَ‏ الِاقْتِحَامِ‏ فِي‏ الْهَلَكَةِ:[5] از رسول اکرم- صلی الله علیه و آله-: … باز ایستادن در مواقع شک بهتر از غلطیدن در هلاکت ها است.

قال النّبی- صلی الله علیه و آله-: دَعْ‏ مَا يُرِيبُكَ‏ إِلَى‏ مَا لَا يُرِيبُكَ‏:[6] پیامبر اکرم- صلی الله علیه و آله- فرمود: واگذار آن چه را که به نظرت مشکوک می نماید و بپرداز به آن چه به نظرت مشکوک نمی آید.